İstemeden oldu yine
Elime geliverdi kaçar olduklarım
Belki bir gün diye ümitle salınırken damlalarda
Buhar oluşların sancısı kırıklı
Kimsesiz olan sahiplenmek adına yapıştı
İncecikti çizgi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yakıldıkça kanın
Saçıldıkça arzuların
Toplayıp hepsini bir keseye
Gelip dizlerime
Vermeliydin ellerime ........
evet ne denir başka sizce ...
Oysa
Saçlarına karışan bir kum tanesi olabilmeliydim
Uzaklaşsan da
Ayaklarını yalayan küçük dalga
Nasıl hoplatırsa sıcaklığını yerinden
Bende düşüncelerine yayılmalıydım serinliğimle
Dönüp dolaşıp yine bana gelmeliydi özlem çığlıkların
Pişmanlık... isyan... terkedilişin verdiği acı...
Hint kumaşı sen değil o olmalı... silip atmalısın yürekten diyesim geldi...
Sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta