Bûse-i leb çıktı dehândan dü-lisân olmadan
Gel bunu nîhân tutalım halka iyân olmadan.
Nefs-i revânın kısa nalânı figân olmadan
Gel bunu bir sır tutalım halka iyân olmadan.
Buse-i leb = dudaktan öpme
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Akıp gidiyor dizeleriniz.. Her zamanki gibi çok beğendim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta