Anladım sonunda
insanın yanılgılarla zenginleştiğini,
bütün yanlışların tek bir doğru ettiğini.
Sessiz sedasız martı
ve uçsuz bucaksız mavi kaldı ardımda;
bir de sır saatleri!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta