Mustafa yola çıktı, sabi çocuktu
Babasının acısı, daha sıcaktı
Anacığı tek destek, saran kanattı
Gayret oldu, çaba oldu, hırs oldu.
Güleç yüzü aydınlık, içi yanıktı
Yarınına inancı, sönmez ışıktı
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta