Ben, bu loş odanın duvarında ağlayan zaman,
Ben, sükûtun cıvaya hapsolmuş yorgun yüzüyüm.
Hangi suret düşse camıma, bir yanılsama, bir yalan;
Asırlardır beyhude bir bekleyişin, buz tutmuş gözüyüm.
Nice yüzler eskittim bu varaklı çerçevenin içinde,
Nice vedalar gördüm, nice sahte tebessümler.
Lakin yemin ederim o duvardaki paslı çiviye;
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta