İçin için yanmaktayım, korlandı gül arzumanım;
Ağyar bilmez bu yangını, gönlümü basar dumanım...
Ne dündeyim ne yarında, ne enlem ne de boylamda,
Ezel ebedin koynunda, andan artıktır zamanım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta