SIR ÇOCUKLARI
Kimi anasız,kimi babasız acınacak halde,sır çocukları
Konuşuyorum kendileriyle ağlamaklı,hepsinin derdi aynı.
Sokaklar,apartman boşlukları,hayat geçirdikleri mekanları.
Onlar sır çocukları,bu dünyada onların yeri,apayrı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duyarlılığınız ve okunası şiiriniz için kutluyorum. Sevgi ve saygımla
duyarlılığınız ve şiirinizden dolayı yürekten kutluyorum sizi,ve saygıyla selamlıyorum.bütün kalbimle dua ediyorum .dilerim karanlık başlayan hayatlerı aydınlık devam eder
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta