Çok uzun zaman olmuştu, çok çok uzun zaman baba
Kaç vakittir ben aynaya bakıyordum, bensiz boş ayna bana
İnsan saçını sakalını, kaşını gözünü, suretini görüyor anca aynada
Amma ömrünü, sükûnetinin merkezindeki o nokta ışığı göremiyor meselâ
Döngüsünden bir bir yuttuklarını, sonra o şiir şiir kustuklarını göremiyor asla
Ben ilk kez ayak ucundaki kuş suluğuna doldurduğum ilk sudaydım boylu boyunca
Bir de ustasının elinden çıkmış bir çininin sırrında gördüm öz kendimi ve sır altı yansımamda...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta