Ben karanlığın cehaletinde doğdum.
Umut değil — öfkeydi yastığım.
Dostlarım, zehri usulca sundu...
Sevdiğim — susarak mezarımı kazdı.
Aşktı ilk düşmanım,
Nefret — zorlu bir yol haritası çizdi.
Kırık saatler saydı intikamı;
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
