/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Bir insanın en büyük kaybı, bir başkasının eline verdiği mutluluğu geri alma çabasıdır.
Mutluluk ve aydınlık kişinin kendisi değilse, neye yarar ışık?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta