Konuş benimle korkutma beni
Susunca yıldızlar söndü sanki
Karanlık nedir bilmezdim
Bugün öğrendim
Gül ki karanlığı unutayım
Korku değil bu
Karanlıktan korkmuyorum!
Yağmurlar içinden ıslandım geldim
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim
Devamını Oku
Bir kuru değneye yaslandım geldim
Sıcacık çorbana muhtacım inan
Ölümlerden geçtim uslandım geldim
Üşüdü ellerim üşüdü kalbim




Bir insanın en büyük kaybı, bir başkasının eline verdiği mutluluğu geri alma çabasıdır.
Mutluluk ve aydınlık kişinin kendisi değilse, neye yarar ışık?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta