Konuş benimle korkutma beni
Susunca yıldızlar söndü sanki
Karanlık nedir bilmezdim
Bugün öğrendim
Gül ki karanlığı unutayım
Korku değil bu
Karanlıktan korkmuyorum!
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bir insanın en büyük kaybı, bir başkasının eline verdiği mutluluğu geri alma çabasıdır.
Mutluluk ve aydınlık kişinin kendisi değilse, neye yarar ışık?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta