Konuş benimle korkutma beni
Susunca yıldızlar söndü sanki
Karanlık nedir bilmezdim
Bugün öğrendim
Gül ki karanlığı unutayım
Korku değil bu
Karanlıktan korkmuyorum!
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bir insanın en büyük kaybı, bir başkasının eline verdiği mutluluğu geri alma çabasıdır.
Mutluluk ve aydınlık kişinin kendisi değilse, neye yarar ışık?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta