Gülücüklerin sırtlamış
Geçmişten, bugünden, yarından ağırlıklar.
Duyar gibiyim,
İçindeki boşlukta yankılanan,
Ağlayışlarınla közlenmiş hüzünlerin gürültüsünü.
Örtüyorsun gürültüleri,
Hüzünlerin kozası gülücüklerinle,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta