Sırlarla doğdum, sırlarla öleceğim.
Yapraklar gibiyim, solmayı bilirim.
Sırlarımın içnde binlerce nasır.
Nasırlarla fışkırır hayatlar.
Hayatımın közünde azgın bir hır.
Kızgın demirden yemişlerim var.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hayatın kendisi zaten sırdır derler, tebrikler
Sırlı bir şiir. İsmi ile özdeş olmuş.Doğum ile başlayan yolculuk başlı başına sırdır.Yalnız şairin bahsettiği sır biraz farklı olsa gerek. Paşlaşmamaya da kararlı görünüyor. Hakkıdır,aksi halde sır,sır olmaktan çıkar.Kutluyorum Değerli Şair'i
Solmadan yeşeren güzel şiri kutlarım.saygılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta