Karanlığın göğsüne saplanmış bir sis,
Sisin yüreğinde ince telli ışık,
Sonsuzluk içinde şehir; ne korkunç his…
Gece, gölgenin zifirine alışık…
Zifir ki, şehri yine sise buladı;
Gönlüm yarasını zehirle suladı,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta