Bir yaz, bir eşek, yavru doğurmuştu.
Hamur’unu, eşek’le yoğurmuştu.
Sahibin ilk görene, verdi muştu.
İşte, o doğan yavru, sendin sıpa.
Doğunca, kalkıp emmeye başladın.
Çocukları, oyun’undan dışladın.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta