Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
MEHMET BEY HARİKASINIZ GÜZEL BİR TAŞLAMA OLMUŞ GERÇEKTEN TAŞ YERİNE İYİ OTURMUŞ BEĞENİYLE OKUDUM GÖNLÜNÜZDE HER DAİM GÜLLER AÇSIN KALEMİNİZ DAİMA YAZSIN İLHAMINIZ HEP ÇAĞLASIN GÜLEN YÜZÜNÜZ SOLMASIN SAYGI VE SEVGİLERİMLE ANT +10 PUAN
oyyyyyyyyy bu ne taşlamaymış taş yerini bulmuş valla
kutluyorum yürek sesinizi kutluyorum kalemi saygılarımla
Taş yerini bulmuştur umarım. Değişik bir çalışma olmuş. Tebrikler.
Mevlana gönüllü olmak zamanı,
Tepinip savurma tozu dumanı.
Çayıra uzanıp geviş getir de,
Birbirine katma sapı samanı.
Üst üste yığıldı kırdığın potlar,
Çayırı kuruttu yediğin otlar.
Kendini yenilmez kalemşör sanma,
Sıpayla yarışmaz küheylan atlar.
Tam Puan,
:)
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta