Gözlerin sınırları kaldırılmış bir ülkeye benziyordu,
Alabildiğine uzun ve alabildiğine sonsuz.
Onlara baktıkça kayboluyordum,
Ve kendimi buluyordum koyu maviliklerinde.
Ne bir yasak vardı, ne de bir engel,
En uç noktaların dahil, sınır koymadan,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta