Umutlu bir çığlık at boşluğa,
Gelir mutlaka beni bulur.
Mutsuzluklar içinde gülümse,
Gözlerindeki ışık bana vurur.
Bir kurşun çekirdeğindede göndersen sevgini,
Vurulan yüreğim yine senin olur.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta