5 Kasım
Ağaçmışım önceden yaprağı gür
Kor gözlere tutuşup olmadan kör
Ne ala maviymiş gökyüzü bir gör
Efil efil yel kokunu sezdirir
Elveda
Sabahlara kadar otur, ağla; ne fayda
Kalbine atılacak ok kalmadı yayda
Durağıma varmadan uğrar karanlığa
Diyarına giden trenlerin farklı rayda
Garip Bir Durum
Çık düşümden
Mor menekşem
Göz altlarımdasın
Uyku uyutturmadın
Gecelerim
Dolunayın parlamadığı gece bana
Uzakta sen, sensizlik
Rahat uyuyamadığım gece bana
Uzakta ben, sessizlik
Gidenler
Gelen, gideni arata da
Giden geri döner mi?
Arıyorum aramasına da
Aranır da bulunabilir mi?
Haklı Çıktın
Samimiyetsizlik sana ihanet olmuş
Güya deli divane aşkım lanet olmuş
Senin verdiğin gam değil metanet olmuş
Yalanmışım, zaman seni haklı çıkardı
Hiçbir Şeyim Yok
Dünyanın en alçak yerine
Günden güne olurken gark
Kurtarmak için beni sark
Pamuk ellerini sımsıcak
Özür Dilerim
Hiç kendimde değilim inan
Boşluğa düşerim kimi zaman
Kalemim aşkıma ferman
Mutluluğum, reddinle son bulan
Saf Aşkım
Hayatın çekilebilir tek tarafı
Bu diyarda olmamın tek açıklaması
Kuşkusuz senin varlığın olmalı
Serçe Parmağım
Islak kirpiklerin tenine düşerken
Sormuşum kendime nedendir ağlamam
Uçmuş hayallerin koşamam peşinden
Yoktur ki imkan, yüzündendir ağlamam




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!