Gözlerinin içindeki
Karanlık duvarı sevdim.
Kendini uzakta tutan,kendinden.
Bir rüzgâra kapılıp gitmemek için
Durduğun.
Sesin duvarları aşıyor oysa.
Karanlıktan korksam da fark etmez.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Varoluş esrarı ile barışkın bir yürek, asi olmayan kaşif gibi
Şeyler söylemek geldi içimden..
İçten akıcı güzel bir şiir okuttun Işıl ellerine yüreğine sağlık
tebrik ederim dost kalem
harika bir paylaşım okudum
çokda güzel olmuş kutlarım
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta