Adı mı yok bu girdabın kayboluyor insanlık
Görünmeyen teller örülüyor örüyor güçler
Yok oluyor
Soykırımın insan insanı insan yapan değer
Yok oluyor onurlu yaşam
Sınıfta kaldın ey insan kaldın sınıfta
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




okula hiç başlamadı ki insanlık...
Kalbinin duyarlılığına saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta