SINIFTA KALDIM
Her yüze güleni dostumdur sandım
Yüzmeyi bilmeden denize daldım
Umut dağlarında eriyen kardım
Hayat okulunda sınıfta kaldım.
Bilmedim riyanın hit olduğunu
Başımda dolanan bit olduğunu
Paçamı ısıran it olduğunu
İnsanlık adına hayale daldım
Hayat okulunda sınıfta kaldım.
Hiç bir sınavında kopya çekmedim
Yalan tarlasına tohum ekmedim
Sevgi verip karşılığın bekledim
Umarsız derdime çaredir sandım
Hayat okulunda sınıfta kaldım.
Kötü kelam düşürmedim dilime
Bentler çektim yağmuruma selime
Gül verdikçe diken battı elime
Arı peteğinde bekleyen baldım
Hayat okulunda sınıfta kaldım.
Doğruluk dürüstlük kerizlik olmuş
Dostluk bahçesinin gülleri solmuş
İyilik saçını başını yolmuş
İtiraz ettikçe hep zayıf aldım
Hayat okulunda sınıfta kaldım.
Yolunu bulanlar sıratı geçti
Maskeli balolar suratı geçti
Topal eşek bile kıratı geçti
Haksızlığa karşı hep cephe aldım
Hayat okulunda sınıfta kaldım
Kıssadan hisseden aldım payımı
Bulamadım torpil yapan dayımı
Topladım cem ile kurultayımı
Ulemadan, ilim, irfan, feyz aldım
Hayat okulunda sınfta kaldım
MELAHAT ÇETİNKAYA
Kayıt Tarihi : 12.3.2026 20:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Öncelikle güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim.
Ama buradaki sınıfta kalmak biraz ironi içeriyor.
Şiirde de belirttiğim gibi toplumsal ahlakın yozlaştığı her şeyin para ve çıkara bağlandığı bir toplumda bu gidişe ayak uyduramyanlar kalıyor sınıfta geçenler bunlar aslında ama kalmış görünüyoruz onlara göre..
Bu da benim öğretmen olmamın fazlaca düşünüp sorgulamamın bir sonucu olsa gerek .
TÜM YORUMLAR (2)