Kalpdudak bir şiirdim ben ruj ruj gitmiştin saflığımı
az beyaz zambak az siyah sardunyaydın o vakitler/den
Herşeyim Sensin'le başlamıştın kolye bir imge gibi içimde
Sonra Rüya Gibi'ydin Arzu gibi Günah gibi Çırılçıplak gibim
Sinemagünü pastasını kendi kesen bordo bir bıçaktın bende
Suç ve zaaflardan bir karbon yarayım şimdi senden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hüseyin Alemdar sinemaya dair imgelere tutkun büyük bir yürek. Güçlü ve vurucu nitelikte üreten ,ürettikçe çoğalan ve hep böyle varolacak bir şair ve vefalı bir dost. 'Hayat buruşuk hatalar toplamı' olsa da onun yüzü hiç kirli olmadı...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta