Yorgunluk öyle çöktü ki üzerime,
Uyumak dahi imkânsız bedenime,
Gözlerim kapalı, kalbim ama seyrinde,
Yatak nafile, yorgan mı kimin neyine…
Yıllar geçtikçe, derinliğim ahenkleşmeli,
Geçen onca yıl, ahvalimle hesaplaşmalı,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta