Sindirella, ay ışığı ve bir mum;
Gözlerine bakıp sönmüş yıldızlar..
Gözlerim yeşil gözlerinde mahküm,
Ki sensiz bir yıldız kadar yalnızlar.
Umutlar büyütüyor aşkımızı,
Yoksa gerçekleri görmeli miyim?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta