Sinan Tolay Şiirleri - Şair Sinan Tolay

Genç bir adam
Cıgarası parmak uçlarında
Düşünürdü eskimiş aşkları falan filan
Bir yürek yıkıldı doğruldu filan falan
-Teyzeler ağıt yaktılar
Hani yok mu yaşlı teyzeler

Ben hiç kimseyi kırmadım bu hayatta?
O zaman bu kız neden böyle?
Ne bileyim? O kalbinin kendi soğukluğudur
Belki de…
Ben hiç kaybetmedim insanları.
Erkek, kadın, çocuk, yaşlı…

I
Yine yalnızım,
Ne kadın,
Ne aşk kokusu bu sabah,
Yine gül kokulu gökyüzü,

Küçükmüş meğer o kuş
Bir yaprak gibi
Kopuk ve düşen
Saçıyla sorulan
Güzelliğiyle cevaplanan soruları.

I
Bir kız öldürülmüştür
çamaşırhanede
II
Genç
güzel

Yeşil gözlü bir oğlandı,
Elleri nasırlı; köpük köpük,
Elleri beyaz taşlarda,
Bağıra bağıra koşuyordu sahalara,

Koşan adamlara tezahürat tuttururdu,

Siz hiç
öpülmüş leş gördünüz mü
ağzında kanla?
Ben gördüm.
Hem de ne sıyırmak kanla
ağızlarını yalayarak adeta.

Zeynep güneş düşüyor, bak
Aman aman, bak; ne kadar ıslak
Bak bak Zeynep bak ne kadar güzel kurutuyorum, bak

Zeynep güneş düşecek aman dikkat