Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Biz hep cocuk kalmalıydık aslında... Üç taş üç cam olmalıydı hayat En büyük kavgamız Gazoz kapağından çıkmalıydı Ve en büyük acımız Öğretmenimizin başka şehre tayini olmalıydı Biz hep çocuk kalmalıydık aslında Büyümeye özenmeliydik büyümeden... İnsan dediğin yürüdükçe yorulan yoruldukça yanılan Yanıldıkça ağlayan bir taş değil mi? Çözmesi zor değil sen 'an' sın yaşanan ise zaman.... belki sen,ansın anı yaşamak isteyen, ben ise zaman...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!