Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Biz hep cocuk kalmalıydık aslında...
Üç taş üç cam olmalıydı hayat
En büyük kavgamız
Gazoz kapağından çıkmalıydı
Ve en büyük acımız
Öğretmenimizin başka şehre tayini olmalıydı
Biz hep çocuk kalmalıydık aslında
Büyümeye özenmeliydik büyümeden...
İnsan dediğin yürüdükçe yorulan
yoruldukça yanılan
Yanıldıkça ağlayan bir taş değil mi?
Çözmesi zor değil
sen 'an' sın yaşanan ise zaman....
belki sen,ansın anı yaşamak isteyen, ben ise ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!