Karanlık sokaklar beni sana götürmez
her adımda yorgunum umudum dönmez
bir türküyle ağlarım bir türküyle yanarım
ah bu yürek bu sevdayla kanar dinmez
İlk yanılışım değil bu
yorgun kalbimin ilk kırılışı değil
kim bilir kaç gece kaç kez döndüm eşiğinden
kaç kez sardım kendi yaralarımı
ve kim bilir kaç kez başladım yeniden
ölmek kolaydı benim için
Ben kolay,kolay kimseyi sevmezdim
Sen çıktın karşıma girdin dünyama
Ne oldu bana anlamadım bilemedim
Seni görür görmez çarpıldım sana
Sana vuruldum seni sevdim
Seninle ilk defa mutlu olmuşum
Sende aşkı tatmışım çok seviyorum
Hayatımda ilk kez seninle mutluyum
Seni kaybetmekten çok korkuyorum
Bana hayat verdin bana sevgiyi
Köyümden toprağımdan çaresizce ayrıldım
Bu şehir denilen yere geldim geleli kardaş
Bir kez olsun gülemedim
Yaşanacak yer değil yaşanacak gibi değil
Ne yaptıysam bir türlü alışamadım…
Dı xeyalê minde
herdem tu heyi
stranê evinê yar
tew jıbo teyi
ez keseki lı ber
çawexwe nabinım
Yar çend roj emrem heba
Bira biter derbas biba
Jiyan limin bibe zindan
Dixazim biter xelas biba
Bête nabe lê yaramin
Düğün dernek kurulmuş
Mehlem sarmaz bu yarayi
Hele gidin sorun o zalıma
Kim sana verdi bu sevdayi.
O vefasızı vuracağım
hep yorgun yürekler susmuş diller
Umudu arar durur kimsesiz eller
Bir türkü söyler halkın içinden
Gözyaşında kaybolur hep garipler
Karanlıkta çığlık olur durmaz sesimiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!