Sinan İkiz Şiirleri - Şair Sinan İkiz

Şarkılar söylensin, şiirler dinlensin,
Ay yıldızlı bayrağımla, sokaklar süslensin,
Çocuklar cıvıl cıvıl, koşsun eğlensin,
23 Nisan coşkusu var, yurdumda benim.

Edirne’den Hakkari’ye sevinsin çocuklar,

Dalından koparamadığım gonca gülümsün ,
Bakmaya doyamadığımsın, gönlümdeki sözsün,
Sende ben kendimi buldum, cümle alem görsün,
iyi ki varsın hayatım, iyi ki sensin baharım.

Yanımızda bildiklerimiz bizi terk edip gitti,

Ben şehit öğretmenim,
Dün Aybüke'ydim, bugün Necmettin, yarın Sinan'ım,
Binlerce tohuma hayat veren,
Eğitim neferlerinde, küçük bir damlayım.

Ben şehit öğretmenim,

Bir gemi üzerindeyim sanki,
Vakit ikindi, hafif bir esinti,
Ufuk gözükmüyor buradan,
bulutlu hava, biraz da sisli.

Yavaşça yol alıyorum bilinmezliğe,

Yankı ol çarp dağlara taşlara,
Islık ol karış rüzgar a dalgalara,
Belki çıkar birine rastlarsin,
Bir çare bul ne olur yanlızligima

Ses gelmez gönül limanı kimsesiz,

Yüklükten çıkan yorganın serin huzuru,
Tavanda dans eden soba ateşinin coşkusu,
Güyüm içinde kaynayan suyun homurtusu,
Ah nerede çocukluğum nerede kaldı.

Sabah kalkarsın soba geçmiş,

Okulun ilk günüydü, Herkes mutlu,
Gülümsüyor, birlikte oynuyordu,
Kimisi annesinin eteğinin arkasından,
Kaçamak gözlerle etrafı izliyordu

Bende ise korku vardı,

Kalkıyor tren, garından,
Senede bir gelir uzaktan,
Gel bin gidelim kurtuluşa,
Ümidini kesme Allah' tan.

Ramazan bir rahmettir,

Söylemek çok kolay olmuş, artık yalan,
Utanması da yok, bre zavallı insan,
Nasıl hesap vericen, ahir geldiği zaman,
Nereye gider insanlık, bilen yanıma gelsin.

Allah korkusu yok, kulu kim düşüne,