Ben çölsüz simyacıyım.
Anlatırım seni rüzgarda yitirdiğimi.
Sesim keman olur,kelimeler altın.
Bir çocuk dinler beni
toplar dudaklarımdan düşen kelimeleri
aklına katık yapar seni.
bir yaşlı kadın dinler beni.
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta