Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ve güze dönünce mevsim
nasıl da yüzünü döker yere
damla damla ağlayarak...
......Dayanamadım, eşlik ettim nacizane..
Kutlarım.
yaprak dala sarılır
dalın kökü toprağa sarılır
toprak suya ulaşır
su hayata kavuşturur...
yüreğine kalemine sağlık
kısa ve öz derin bir söz...
sevgilerimle yusuf ter
Merhaba Latife hanım. başarılar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta