Sımsıcak gönüller dönüşmüş buz parçasına.
En namahrem yerler çıkarılıyor nefis çarşısına.
İnsan denen en şerefli mahluk,
Gitmez olmuş en yakın dostunun bile yasına.
Sımsıcak gönüller bırakılmış yıllardan beri nadasa.
Çok değerli cevherler varken duygular işleniyor pasa.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta