yalnızlığın en zengini1957
Geldik bir kere bir ucundan dünyaya
Hem de yapraklar sarı, dökülürken
Serindir eylülü Amasya nın sabah
Üşüdüm mü hatırlamıyorum
Sabahları üşür hep ellerim
Belki oradan kaldı bu soğukluk
Sıcağı ana kucağında tattım
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta