Bir ellerinde anahtar
ve kelepçe diğer ellerinde
her çağın
maneviyat simsarları
geçtiler peştemallarında
karanlık şakırtılar
ve kırpılmamış sakallarından sızan
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Ah o simsarlar yok mu güya temsil ettikleri (sattıkları) şeye en çok ihanet eden. İnsanlara en çok zarar verenlerden değil mi?
Gönlünüze sağlık saygıyla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta