Bir ellerinde anahtar
ve kelepçe diğer ellerinde
her çağın
maneviyat simsarları
geçtiler peştemallarında
karanlık şakırtılar
ve kırpılmamış sakallarından sızan
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Ah o simsarlar yok mu güya temsil ettikleri (sattıkları) şeye en çok ihanet eden. İnsanlara en çok zarar verenlerden değil mi?
Gönlünüze sağlık saygıyla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta