yalnızlığın en zengini1957
bulutlu bir akşam üstü
bogazda bir banka oturmuş
boş gözlerle bakarken
martılara simitleri kırıp atıyorsun
hiç sordunmu kendine
sen orda ne yapıyorsun
ardında kalan bir ömrün
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta