Şimdilik Şiiri - Ferhat Yıldırım Gören

Bazı günler içimde bir boşluk var, adı yok,
dibi su tutmamış bir kuyu gibi, bakınca kendimi geri alamıyorum.

Sesim oraya düşüyor, yankı beklemiyorum artık,
çünkü beklemek dediğimiz şey, çoğu zaman gecikmiş bir alışkanlık.

İnsan en dürüst hâlini,
anlaşılmayacağını bildiği cümlelerde buluyor,
o yüzden bazı kelimeleri bilerek yarım bırakıyorum.

Yorgunluğumun tarihi yok, takvime yazılmıyor,
sadece her şeye biraz geç varıyor,
ve buna itiraz edecek gücü de yok.

Yaklaşma demiyorum, gitme de,
mesafe bazen iki insanın aynı anda nefes alabilmesi demek,
fazlası boğuyor.

Kalbim burada duruyor, ama bir eşya gibi değil,
ne taşınıyor ne yerleştiriliyor,
sadece var olmayı sürdürüyor.

İyi olmak iddialı bir kelime artık,
daha az kırılmak, daha az dağılmak,
bugünlük yeterli bir hedef.

Beni ayakta tutan şey umut değil,
alışkanlık hiç değil,
sadece henüz vazgeçmemiş olmam.

Eğer bugün bir şey eksikse,
bırakalım eksik kalsın,
her boşluk doldurulmak zorunda değil.

Ben buradayım,
tam değilim,
ama dağılmadım,
şimdilik bu hâl, yaşamak için yeter.