Hastalandığında bir korku saplanmıştı içime
Sensiz yaşamanın endişesi dolmuştu yüreğime
O kadar üzülmüştüm ki söyleyememiştim kendine
Şimdi ki halimi düşünemiyordum inanın ben bile
Hastalık aşamaları kuvvet vermişti ikimize
Hiç ayrılacağımızı,ölümü düşünmedik bile
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta