Tanımaz toprağı büyür şehrin betonlarında
Çocukluk oyunları başlar biter avm lerde
Cansız, hissiz, mikadan, deriden, demirden
Bilemez börtü böceği, kedi köpeği, arı çimeni
Etrafından geçer onca insan durmadan
Akar dere misali,yağmur gibi yanından
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta