Hani yaz ortasında yağmur çiselerde toprak kokusuyla bir huzur kaplar ortalığı öyle bir huzurla gelmiştin bana
Hani sonbaharın ilk yağmurları çatlamış toprağa can verirya yeniden
öyle can vermiştin bana
Hani hani eskiler derler ya kar yağdığında mikroplar ölürmüş dertlerimi öldürmüştün yüreğimde öyle gelmiştin bana
Şimdi yoksun yüreğimde dertler türedi huzurum mutluluğum canım yok şimdi ŞİMDİ YOKSUN
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta