İki nefeslik hayattın uçuruma denk yanı düştü kaderime...
Uçtuğumu sanıyordum, yanıldığımı anlıyordum...
Depresif hallerin önüne geçemiyordum...
Yorgundum...
Bir tutam kırgın...
Bir nebze umut kırığı...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta