YILLAR YILI BİR SARAYDA YAŞADIK
CAMLARI KEHRİBAR, GÖKYÜZÜ MAVİ.
İÇİNDE ŞEN.ŞAKRAK.BAZEN KAVGALAR
TAŞLARI DÖKÜLMÜŞ, ŞİMDİ VİRANE.
BAZEN NERGİZ AÇARDI ELLERİNDE,
BAZEN DE KARANFİLLERDİ KARŞILAYAN KAPIDA.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta