Alaca karanlığı gizeminden korktuğum
Usandığım geceler şimdi sırdaşım oldu
Sessiz kaldırımlarda yürümekten korktuğum
Konuştuğum duvarlar şimdi sırdaşım oldu.
Yapa yalnız çaresiz yürüdüğüm yollarda
Çare umut diyerek tutunduğum dallarda
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta