Ben seninleyken ah seninleyken hiç ürpermezdim korkmazdım farketmezdim insanların kayboluşunu.
Buluştugumuz banka yürürken adımlarımı bile sayardım,şimdi sen yoksun ya ne adımlarımı sayar oldum nede tozlanmış banka oturur oldum.!
Bir birimize bakıp kızarırdık ya güneşin bize masumca dokunuşu diye fısıldaşırdık ya.
Şimdi sen yoksun ne güneş yüzüme masumca dokunuyor sanki ayrılıgı yüzüme serpeliyor..
Artık sagıma soluma dikkatlice bakıp halüsinasyon görüp kendimi avutur oldum.
Park köşelerinde sallıngaçta sallanan çoçukları görüp aklıma gelip Senden iyi baba olur deyişin vardı ya
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta