Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şimdi Sen Değil Ben Yokum
Dedim ya kocaman bir boşlukla küçücük bir dünyada
Yaşamsal taklitler içinde orijinal bir terk edilmişliği
Hiç bir şeye hiç kimseye ihtiyaç duymadan yaşıyorum...
yaşamksa bu..yaşıyorum...doğum günün kutlu olsun kalem dostum...kalemin hiç susmasın...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta