kasabaya gelirken tek derdim
nasıl söyleyeceğimdi,
bir nisan akşamı neden sessizce kaybolduğumu;
neden bıraktığımı,
nereye gittiğimi...
yaklaştıkça kalbim daha hızlı çarpıyor,
ellerim terliyordu.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta