Bazen Akşamlara Kadar Kumsalda Otururdum
Boşluğa Ağıt Yakar,Yalnızlığı Paylaşırdım Martılarla
Şimdi Sana Yazıyorum
Ne Musibet Bir Gece Bu Gece
Derin Sancılar Var Kalemimde
Seni Yazıyorum İşte
İstediğin Oldu Beklide
İçimde Sen Dışımda Sen
Geceleri Kaplayan Koca Bir Karanlıksın
Ne Yana Baksam Sen Oluyorsun
Şimdi Tam Bende Sana Yazıyordum
Geçmişe Zor
Geleceğime Anlamsız Şeyler Yazıyorum Yine
Bugün Kaldırımları Taradım Gözlerimle
Kaldırımlar Tanıdık
İnsanlar Yabancıydı
Rüzgar Bütün Marifetiyle Esip Dururken
Etrafta Göz Gözü Görmez Bir Endişe Vardı
Toz Bulutu Sen Oluyordun
Ağlamaklı Gözlerime Doluyordun Yine
Çocuklar Kadar Masum Bir Sokak
Birbirini Kovalayan Arnavut Kaldırımı Taşlar
Bir Zamanlar Fidan Olan Kocaman Ağaçlar
İçinde Seni Salındıran Bir Tabloyu Andırıyordu Adeta
Şimdi Sana Yazıyorum
Paslı Gözlerimde Parlıyorsun
Elbetlerimde İhtimallerini Sayıklıyorum
Kayıt Tarihi : 9.5.2005 00:43:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)