Şimdi Neyiz - Garib Çoban
Ben topraktan yükselen bir fidanım, çoban yıldızının ışıklarına bakmak için.
Sönmüş odunlarla gönül evinden çıktım.
Sadece bir duman izi olmaktan bıktım.
Bu da benim yakıcı varlığımı uzatırdı.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Söz uçar,
"His" kalıcıdır!
Yalan nasıl icat edildi, merak ederim bazen...
"Söz ucuyla" deyişi gelir sonra aklıma,
Sonra da "göz ucuyla..."
Sevmek
Sorumluluktur bence,
O sevgi varsa, bitmez... Saygıya, "dostluğa" dönüşür olsa olsa...
O yüzden
Sevenler fiziki olarak ayrı düşse bile
"İki dost, arkadaş, sırdaş" kalmalıdırlar...
Bence,
Tebrikler Engin Bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta