Şimdi nergiz zamanı toprağa saklanmış soğanlardan birer birer çıkarıp başını yüzlerini güneşe dönen nergizlerin zamanı..
Eskiden yeniye giden bir yol gibidir aralık ayı, içini sızlatır insanın geride bıraktıkları ama umutlarla gelir yeni, cezbeder karşı koyamazsın alır ve götürür seni.
İşte böyle bir ayda açar nergiz çiçekleri, kayaların arasından yeşil yeşil yükselir gövdesi sonra açıverir güneşe benzeyen ve beyaz taç yapraklarıyla süslü çiçeklerini.
Kokusu rüzgara karışır dalga dalga sarar insanın her yanını bu öyle mistik bir kokudur ki giysi gibi sarar bedenini teni olur sanki.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta