Şimdi neresindeyim düşüşlerin
Aldığım nefes yavaş
Dingin iniyorum kayalıkları
Birbirine iliştirilmiş
Kaybettiğim insanların fotoğrafları
Hayatıma bir bebeğin saflığında girenler
Yeniden onarıp kendimi
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiirde insan var. Her insanın bir bölümünde bu şiir.İnişler ve çıkışlardan ibaret değil mi hayat.
anlamadıgım noktalardan biri ve en geneli niye bu kadar karamsarsın hatta karamsar degilsin insanların bedbaht oldugunu biliyorsun,sen öğle yazıyorsun.mazoşist kelimelerle başlıyorsun fakat sonra yazdıkların detone oluyor.xaşe...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta